Arte e pedagoxía en código aberto

Asociación Proxecto Máscaras

Nosa convicción é sinxela...

Que algo sexa

unha excepción

non implica que sexa excepcional senón, simplemente, que encerra unha oportunidade

A Asociación Proxecto Máscaras parte da firme crenza da potencia do audiovisual para  contar esas realidades que xa existen, pero que necesitan ser narradas. Porque educar é deixar espazo para coñecer… e para pensar. Porque para poder facer cousas novas, hai que ver cousas novas.

15

Anos de experiencia en proxectos de audiovisual participativo

2014

Ano de consolidación do proxecto coa fundación da APM

Partindo de que a visión ten que definir o modelo de organización que se perseguide, e que a misión é a razón de ser dunha organización, a Asociación Proxecto Máscaras tomou como punto de partida os Valores desenvolvidos no contexto do Proxecto Máscaras. que deu lugar para a película Máscaras, e do cal a Asociación toma o seu nome.

"En código aberto"

O boletín cuadrimestral da APM

Subscríbete para estar ao día dos nosos proxectos

Liñas de traballo​

A audiovisualización do mundo é unha realidade imparable pero sen a necesaria educación estamos, cada vez máis, no reino das sensacións por encima das “historias”. Desde a APM cremos que entre todas e todos debemos contribuír a que exista un futuro diferente coa construción do relato do que é posible.

Para cumprir co seu obxectivo xeneral de impulsar contextos e contar esas novas realidades que xa existen, ou poden existir, a APM enfócase nas seguintes liñas:

Proxectos audiovisuais

Contidos pedagóxicos

Investigación

Formación e sensibilización

Innovación social

Redes de colaboración

Máscaras

2013  Todos os públicos  92 min

Longametraxe de non ficción que conta a historia dun reto no que un grupo de persoas con diferentes capacidades conseguen facer equipo e traballan duro para crear, rodar e estrear a súa propia curtametraxe.

Blog

Onde conflúen as reflexións e miradas persoais das persoas que conforman esta rede coas acividades e metodoloxías que se desenvolven desde a Asociación. Un espazo necesario porque, como di Andrea Kölhler:

“a era da información impuxo unha forma de percepción na que non se rexistra a evolución. O curioso é que nos segue estrañando. Pois aínda que adaptásemos en parte o noso equipo sensorial ao tempo acelerado, os sentimentos conservan a súa lentitude